فرنگیس شاهرخ، بانوي صنايع دستي ايران
كسي كه دير شناختمش!

فرنگيس شاهرخميترا خدادادی: به یاد می آورم، نخستین باری را که نام فرنگیس شاهرخ( یگانگی) را در همین تارنما خواندم. آن زمان فرنگیس خانم را بیشتر از روی نام خانوادگی شاهرخ و یگانگی می شناختم، که هر دو از خیراندیشان و سرشناسان هازمان زرتشتی بودند. آن روز خبر درگذشت این نیک بانو را خواندم "در لس آنجلس آمریکا، فرنگیس شاهرخ( یگانگی) بنیان گذار کتابخانه یگانگی درگذشت "
 برایم خیلی ناراحت کننده بود که یکی از فرزندان ارباب کیخسرو شاهرخ را این قدر دیر بشناسم. بانویی زرتشتی که زندگی خود را در خدمت هازمان زرتشتی و ایرانیان کرد.
امروز، یک سال از آن روز می گذرد. در طی این یکسال بیشتر از فعالیت های فرنگیس شاهرخ نوشته شد و من بیشتر او را شناختم، هرچند پس از درگذشت وی بود.
بانویی که نخستین مدیرعامل سازمان صنایع دستی ایران، فرنشین و دبیر افتخاری سازمان زنان زرتشتی، هموند و فرنشین انجمن زرتشتیان کالیفرنیای جنوبی بود. او از بنیان گذاران کتابخانه ی یگانگی و انجمن فرهنگ ایران باستان بود و برای بهبود وضعیت زنان در زندان تلاش فراوانی کرد و به سمت نخستین دبیر شورای عالی زنان ایران دست یافت.
زنده‌یاد «فرنگیس شاهرخ» در سال 1312خورشیدی با «اردشیر یگانگی» پیوند ازدواج بست. ثمره‌ی این ازدواج سه فرزند با نام‌های «فیروزه»، «پرویز» و «کامبیز» است اما اردشیر یگانگی در سال 1332خورشیدی به‌شوند بیماری دیابت چشم از گیتی فرو بست .
از اینجا بود که فرنگیس خانم به تنهایی فرزندان خود را بزرگ کرد و به فعالیت های اجتماعی خود ادامه داد. او به‌پاس کوشش‌های همسرش در سال 1337، کتابخانه‌ی اردشیر یگانگی را دایر و آن را به انجمن زرتشتیان تهران واگذار کرد.
فرنگیس شاهرخ به‌شوند خدمات ارزنده ای که انجام داد، در سال 1373خورشيدی به‌عنوان زن شايسته سال برگزيده شده و طی مراسمی در دانشگاه  UCLA لس‌آنجلس از وی تقدير شد.
فرنگیس شاهرخ در روزهای پایانی بهمن ماه، با کوله باری از 90 سال خاطره، به جهان مینوی سفر کرد.