تاريخ بازگوي حق ما در درياي مازندران است

مسعود صفاريانخبرنگار امرداد- میترا دهموبد: «ايراني‌ها بايد تاريخ بخوانند و تاريخ ايران را بدانند و به همان اندازه با جغرافياي ايران و مرزهايش، ‌آشنا باشند. جغرافياي ايران را بايد مطالعه كرد، اين بايد يك دستور نيست بلكه يك نياز است. ما بايد از مرزهايمان بدانيم و از اشتراكات اين مرزها. ما بايد بدانيم كه چرا هميشه بر سر اين مرزها، جنگ بوده است و چرا هميشه با يورش روبه‌رو بوديم. بايد دريابيم كه چرا هنوز هم به كشور ايران مي‌گويند؛ كشور راهبردي بين‌المللي.»
مسعود صفاريان،‌ به عنوان پژوهشگر، در نشستي با نام «حقوق تاريخي ايران در درياي مازندران»، افزون‌بر سخنان بالا و ،‌ گفت:‌ «اگر از من بپرسيد حق ايران در درياي مازندران،‌ چه اندازه است، مي‌گويم؛‌ هماني كه پيشتر، بود.»
وي با پافشاري بر اين كه آگاهي از تاريخ و جغرافياي ايران براي همه‌ي ايرانيان،‌ يك نياز است،‌ گفت: «ما اگر مي‌خواهيم بگوييم اين دريا، دست‌كم، ٥٠درصدش مال ماست، بايد تاريخ و جغرافياي كشورمان را بدانيم. بايد بدانيم كه تا پيش از پيمان‌نامه‌ي ننگين تركمانچاي و گلستان، ‌درياي مازندران، همه‌اش مال ما بود.»
او از باشندگان اين نشست خواست تا دو پيمان‌نامه‌ي ١٩٢١ و ١٩٤٠ را، ‌نكته‌بينانه، بخوانند.
صفاريان در اين نشست كه در سراي كتاب فرهنگسراي شفق برپا بود، گفت:‌ «براي داوري درباره‌ي منافع ايران در درياي مازندران، آگاهي از اين دو عهدنامه، ‌براي ايرانياني كه به سرنوشت ايران و تماميت ارضي ايران،‌ بها مي‌دهند،‌ همچون نان شب، واجب است.»
به گفته‌ي وي اين دو عهدنامه بين دولتين يعني ميان دو دولت ايران و شوروي، بسته شده و در آن،‌ سخن از حقوق مشترك ميان دو دولت ايران و شوروي است. صفاريان با اشاره به اين كه پس از فروپاشي شوروي،‌ يك سوي اين قرارداد به يك مجموعه، ‌تبديل شد، گفت:‌ «شوروي به مجموعه تبديل شد اما همچنان سهم يك سوي قرارداد را دارد و سوي ديگر قرارداد، يعني ايران،‌ سهمي براي با مجموعه‌ را بايد داشته باشد.»
وي با اشاره به اين كه در هفتاد‌و‌هشتمين اصل قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران آمده كه: هرگونه تغییر در خطوط مرزی ممنوع است مگراصلاحات جزيی با رعایت مصالح کشور به شرط این که یک‌طرفه ‌نباشد و به استقلال و تمامیت‌ارضی کشور لطمه نزند و به تصویب‌ چهار پنجم مجموع نمایندگان مجلس شورای اسلامی برسد،‌ گفت: «ما برپايه‌ي اين اصل بايد از حقمان در درياي مازندران دفاع كنيم.»
به گفته‌ي وي،‌ اين دريا بايد درياي «صلح» باشد در حالي كه اكنون همه در اين دريا در انديشه‌‌ي برنامه‌هاي نظامي هستند و اكتشافات نفتي.
صفاريان گفت:‌ «نمي‌خواهم متعصبانه بگويم كه درياي مازندران مال ماست چون در سنگ‌نوشته‌ي فلان شاه ايراني آمده يا رخدادنگاران از ديرباز در نگارش‌هايشان به آن، اشاره داشته‌اند. اما اين دريا مال ماست به شوندهاي(:دلايل) تاريخي، جغرافيايي، ‌ملي،‌ فرهنگي و اخلاقي.»
به گفته‌ي وي شيوه‌ي زندگي كرانه‌نشينان درياي مازندران، اخلاق و رفتارشان،‌ثابت مي‌كند كه اين دريا مال ماست،‌اين دريا مال يك شركت نفتي نيست.
وي با اشاره به اين كه درياي مازندران يك درياي يگانه و بي‌همتا است چراكه اعتبار تاريخي، فرهنگي و فراملي(:بين‌المللي) دارد،‌ گفت:‌ «پاسداري از اين دريا نياز به يك برنامه‌ي اخلاقي و فرهنگي دارد.»
صفاريان در پايان از ٧ كشور نام‌آشناي پيرامون ايران نام برد و گستردگي(:وسعت) 436000 کیلومتر مربعي درياي مازندران را برابر با گستردگي اين ٧ كشور بر روي هم دانست و گفت: «ما بايد حتا از يكدرصد و ٢ درصد سهممان در اين دريا دفاع كنيم چه برسد به سهم ٥٠درصدي‌مان.»