امرداد- تارنگار خبری زرتشتیان ایران

میترا خدادادی: سی سال گذشت. سی سال از خاطرات جنگ گذشت و سی سال از شهید شدن کامران گنجی گذشت. نمی‌دانم در این سی سال در دل مادر نخستین شهید زرتشتی، چه گذشته ولی می دانم که نبود فرزند در کنارش آسان نبوده است به خصوص که  کامران در 20 مهرماه و همان روزی که 20 ساله شد، به شهادت رسید.
 تابنده آذرکیوان(گنجی)، مادر شهید کامران برایمان از گذر روزهای سخت زندگی‌اش، می‌گوید.:« اسم کامران در میان اسامی شهدا در روزنامه منتشر شده بود. من آن روزنامه را خوانده بودم اما متوجه نشده بود. فردای آن روز، اقوام اسم کامران را در آن روزنامه خواندند و به من اطلاع دادند.»
صحنه‌ی فیلم‌هایی که از جنگ دیده‌ام در ذهنم مرور می‌شود. صدای خمپاره و آمبولانس، پناه گرفتن پیر و جوان،دویدن زنی با بچه‌ی 6 ماهه‌اش و... اگر در آن شرایط بودم چه می‌کردم.
مادر نخستین شهید زرتشتی، معتقد است، اگر زمان به گذشته بازگردد، کامران دوباره به جنگ خواهد رفت چون برای دفاع از وطن است. مادری که دو سال پیش از به شهادت رسیدن فرزندش، همسر خود را از دست داده بود و دو دختر و تک پسرش را به تنهایی بزرگ  کرده بود، این‌طور از خود گذشتگی می‌کرد و می‌گفت:« بعد از شهادت کامران حقوقش را نمی‌گرفتم و زندگی‌ام به سختی می‌گذشت تا اینکه چند روز مانده به نامزدی دخترم، کامران با لباسی سرمه‌ای، در عالم بیداری به سراغم آمد، کیفی پر از پول جلویم گذاشت و از من خواست دیگر به خودم سختی ندهم. موضوع را با دخترم در میان گذاشتم، با اصرار دخترم و جوانی که چند روز بعد از این اتفاق، از سوی بنیاد شهید به خانه‌یمان آمده بود، پول را گرفتم و برای بچه‌های کرج، توپ و لباس‌ورزشی خریدم تا تیمی تشکیل دهند.»
تابنده خانم که از رفتار خوب مردم در این سال‌ها قدردانی کرد، دلش می‌خواست کمتر پشت سر هم حرف بزنیم
.امروز سی‌سال از فداکاری‌های کامران در جبهه دهلران گذشت. ای کاش او را بعد از گذشت این سال‌ها فراموش نکنیم و در سال‌های بعد هم یاد او را گرامی بداریم.