دیدگاه بهنام مرادیان به مناسبت روز جهانی کودک و آموزش و پرورش زرتشتی
ما نونهالانمان را چگونه پرورش می­دهیم؟

عکس از پارندا فروغیبهنام مرادیان: امروز روز جهانی کودک است. روزی که در آن همه به فکر آموزش رایگان برای همه کودکان، جلوگیری از خشونت علیه کودکان و توقف کار کودکان هستند. آرمان­های جهانی که جهان صنعتی شده و پیشرفته ما هنوز نتوانسته آن را برطرف سازد. هنوز فاصله زیادی میان وضعیت کنونی مردمان کشورهای کمتر توسعه یافته و رفاه ایده­آل و استاندارد وجود دارد.
خوشبختانه زرتشتیان سرتاسر جهان هم از دید فرهنگی و اجتماعی و هم از دید اقتصادی، در سطحی جای دارند که هیچکدام از این دغدغه­ها دست کم بدین گونه که یک بحران بنماید، در میان آنان دیده نمی­شود. اما آیا این بدین معنا است که ما نیازی به هیچ گونه برنامه بلندمدتی برای کودکانمان نداریم؟ اگر به جمله «کودکان آینده­ساز هستند» کمی جدی­تر نگاه کنیم می­بینیم که نیازی بسیار به برنامه­ای توانمند برای این نسل آینده­ساز داریم.
هازمان(:جامعه) زرتشتی، یک گروه انسانی شکل گرفته بر پایه دین زرتشتی است. پس آشکار است که آینده این هازمان در گرو این است که ما فرزندانی پرورش دهیم که هماهنگ با آموزه­های فرهنگ زرتشتی، بیاندیشند، سخن بگویند و کار کنند. شاید این گونه بگویید که این چیز عجیبی نیست. اما همین ساده­انگاری ممکن است برای ما هزینه­های سنگینی داشته باشد.
کلید راه حل همه دغدغه­های اجتماعی ما در آینده، در دست همین کودکان امروزی است. اگر قرار باشد در آینده رویداد خوبی روی دهد و ما شرایط ملی و جهانی بهتری پیدا کنیم، باید هم اکنون فرزندانمان را برای دست­یابی به آن آماده سازیم.
ما در مساله آموزش و پرورش، با دو بخش اصلی رو به رو هستیم. نخست، آموزش رسمی که در آموزشگاه­های سراسری ایران زیر نظارت وزارت آموزش و پرورش در حال جریان است. دوم آموزش دینی که به گونه ویژه در اختیار ما است. در هر کدام از این دو بخش، ما نیاز به راهبردهای متفاوتی داریم.
در بخش نخست، ما باید نقاط ضعف و ناکارآمدی سامانه آموزش و پرورش کشور را جبران کنیم. زیرا فرزندانمان باید از دید علمی در آینده توانمندتر و بالاتر از میانگین عمومی باشند تا در دانشگاه و پس از آن، در اشتغال و زندگی اقتصادی، وضعیت بهتری داشته باشند و در بعد اجتماعی، بتوانند مدیریت اجتماعی کارآمد و پیشرویی داشته باشند.
در بخش آموزش و پرورش دینی زرتشتی، ما این را باید بدانیم که آینده فرهنگی جهان، مبتنی بر یکسان­سازی فرهنگی است. از همین رو ما اگر بخواهیم هویت مشخص زرتشتی را در جهان آینده پاسداری کنیم و در آینده در جریان پرشتاب پیش رو حل نشویم، باید فرزندانمان برداشت روشن، دقیق و استواری از خود به عنوان یک انسان زرتشتی داشته باشند. همچنین آنان باید بتوانند پیکره اجتماعی خود را به گونه یکپارچه و بر پایه اندیشه زرتشتی مدیریت کنند و بتوانند آرمان­ها و اندیشه­های زرتشتی را در جهان فردا گسترش دهند.
امروز یعنی روز جهانی کودک، به پایان می­رسد. مانند روزهای دیگر سال با مناسبت­های رنگارنگ. اما اکنون باید به فکر فردا باشیم. زیرا زمانی که کار از کار گذشته باشد، دیگر فرصتی برای بازگشت به گذشته و جبران اشتباه­ها وجود ندارد.