گروه ادب و هنر- به یاد نورمن ویزدم
نورمن ویزدم؛ یادآور روزهای شاد گذشته، درگذشت
به من نخند، من یک احمقم
بهنام مرادیان: صدها سال است که جایگاه هزل و شاید مسخرگی در اجتماع، مبهم است. ما هنوز نمیدانیم باید از کنار دلقکها و طنزپردزان بیتوجه رد شویم و یا برایشان احترامی بسیار قایل شویم. احترامی برای شجاعتشان در بیان دردها و نیازهای جامعه. دردها و زخمهایی که ترس، هیچگاه فرصت فریادشان را نمیداد.
«نورمن ویزدم» شاید چون «چارلی چاپلین» بر دیکتاتورهای بزرگ و مسایل سیاسی نتاخت، اما قهرمان فریاد درد تاریخی فقر و حس تهیدستی در سینمای جهان است. او شاید نمودهای مدرنتر یا متفاوتتری از تهیدستی را نسبت به روایتگریهای چارلی چاپلین نشان میداد. نسخه بریتانیایی فقر در برابر نسخه آمریکایی چارلی چاپلین.
او در سال 1915 میلادی دیده به جهان گشود و 95 سال زندگی کرد. ویزدم نیز مانند چاپلین، کودکی آکنده از تهیدستی و سرگردانی در خیابانها داشت. سپس به ارتش پیوست و کمی از نابه سامانیها دور شد. او در 31 سالگی، در سال 1948 در نخستین فیلمش با نام «قرار ملاقات با یک رویا» بازی کرد. او در سالهای 1953 تا 1966 خوش درخشید. او تا سن 90 سالگی که از دید بدنی ناتوان شد به نویسندگی و ترانهسرایی ادامه داد. او در زمان جنگ جهانی دوم او تلفنچی بخش نخست وزیری بود و چندین بار وینستون چرچیل را دید.
کارهای ویزدم در سرتاسر جهان بینندگان بسیار و گاه بسیار علاقهمندی داشت. او در آلبانی بسیار محبوب بود و هواداران بسیاری داشت.
در کارنامه هنری او، صدها فیلم سینمایی و تلویزیونی، کارهای شنیداری و چند کتاب به چشم میخورد. او در سال 1992، کتاب Don't Laugh At Me / Cos I'm a Fool (به من نخند، من یک احمقم) را که دربردارنده زندگینامه اوست، در دو جلد به نگارش درآورد.
نورمن ویزدم، جاودانه طنز جهان، با خاطرهای از فیلمهای سیاه و سفید، از نزد ما رفت و به همکارش چارلی چاپلین پیوست. یادش گرامی