امرداد- تارنگار خبری زرتشتیان ایران

مهراب وحیدی با نوشتار «خرده اوستا، گوشه ای از دریای حکمت گاهانی و راهکار یسنایی»:
آغاز روز زرتشتیان، گاه هاون است یا اشیهن؟

خبرنگار امرداد- فرید شولیزاده: «دو نماز "اشم وهو" و "یتااهو"، چکیده ای از آموزه های گاتها را در خود دارند. خرده اوستا، گوشه ای از دریای حکمت گاتهایی و راهکار یسنایی به شمار می رود.»
مهراب وحیدی، پژوهشگر زرتشتی، در دفاع از پژوهشی که با عنوان «خرده اوستا، گوشه ای از دریای حکمت گاهانی و راهکار یسنایی» در هفدهمین همایش اوستاخوانی و گاتهاشناسی مانتره، ارایه داده بود، افزون بر آن چه در بالا آمد، به تشریح درون مایه ی نماز «فرورانه» پرداخت. وی باتکیه با درون مایه بندهای یسنا اول و گفتار این کلام مانتره، گاه نخست روز و نخستین گاه نماز را گاه هاون شمرد و برای استدلال خودش مثالهای گوناگونی از اوستا آورد. وی با اشاره به رسمی در میان پارسیان هند و خوانش نیاش «هوش بام» بر این نکته تاکید کرد که پارسیان نیز گاه سرآغاز روز را گاه هاون می دانند. وحیدی با واشکافی دقیق بخش هایی از اوستا که ردپایی از این سخن درآنها دیده می شود، شکلی کلی از منابع گفتاری گاتها و یسنا را در خرده اوستا به تصویر کشید. وی با اشاره به نوار سخنرانی های موبد شهزادی گفت: «موبد رستم شهزادی سرآغاز خوانش اوستای ما را با گاه اشهن می دانستند، حال آنکه سرآغاز روز گاه هاون است.»

دیدگاه داوران:
مهربان پولادی: با مثالی از روزگار جنگ عراق و کشورهای دیگر، انهدام چاه های نفت کویت و سیاه شدن آسمان بخش هایی از ایران، از وحیدی پرسید در نبود نور در چنین شرایطی، ما گاه را چگونه می بایست تشخیص می دادیم؟
وحیدی: به دانش نیاکان ما بر پایه فلسفه و نورشناسی و دانش نجومی که در آن روزگار در دسترس بوده باز می گردد.
کتایون نمیرانیان، دیگر داور این بخش، از صاحب نظران باشنده در جلسه خواست به واشکافی این موضوع بپردازند.
موبد مهربان فیروزگری، واژه ی «اشهن» را به معنای زدوده شدن روشنایی دانست و آن را هنگام ظلمات دانست. وی به مراسم شب گیره و سه دوش که چندین ساعت به درازا می کشد، اشاره کرد و یکی شمردن گاه اوشهن با سراغاز روز را برآمده از این آیین ها دانست. موبد فیروزگری، گفت: «روز ما با گاه هاون آغاز می شود و تقسیم بندی 24 ساعته شبانه روز و سرآغاز روز در نزد برخی ادیان با یک شب  یک قراداد علمی جدید است.»