دکتر غلامحسین ابراهیمی‌دینانی:
«نورالانوار» در کلام سهروردی همان «اهورامزدا» است


گروه اندیشه: به‌مناسبت بزرگداشت «شهاب‌الدین‌سهروردی» فرهمندپژوه نام‌آور ایرانی، همایشی در تالار «الغدير» دانشگاه زنجان و فرهنگسرای اشراق شهرستان «خدابنده» برگزار شد. دبیری این همایش که در پانل‌هایی همچون «حكمت اشراق، فلسفه و منطق» و «حكمت اشراق، ايران» برپا شد، بر دوش اشراق‌پژوه نام‌آشنای ایرانی، دکتر «غلامحسين ابراهيمی‌دينانی» بود.
این برای نخستين‌بار بود که دکتر دینانی، دبيری علمی يك همايش بزرگ را پذيرفته بود. ابراهیمی‌دینانی در این همایش پیرامون جايگاه سهروردی در سير تاریخی حكمت و فلسفه‌ی ايرانی سخنرانی کرد. دينانی، سهروردی را مظلوم‌ترين فیلسوف تاريخ ايران شمرد و گفت: «بسيار تاسف می‌خورم كه در 8سده‌ی گذشته فیلسوف شهيد، شهاب‌الدین سهروردی همچنان مغفول مانده است و تاسف می‌خورم كه شخصيت بزرگی همچون حاجی سبزواری از سهروردی كه در حلب به شهادت رسيده باعنوان «شيخ مقتول» ياد می‌كند.»
ابراهیمی‌دینانی با تجليل از اشراق‌پژوه نام‌آور، پروفسور «هانری‌كربن» گفت: «هانری‌كربن حق بزرگی بر گردن ما ایرانیان دارد؛ چرا كه او بود که كتاب‌های سهروردی را در اروپا منتشر كرد.»
دينانی با ابراز تاسف از ناشناس ماندن دیدگاه‌های سهروردی در میان ایرانیان، گفت: «هيچ فيلسوفی در 14سده‌ی گذشته جز سهروردي ادعا نکرد که زنده‌کننده‌ی فلسفه‌ی ایرانیان‌باستان است، چنان‌که می‌گويد: «من احيا كننده‌ی حكمت‌خسروانی هستم.» دینانی افزود: «كيخسرو مردی الهی و حكيم بود. او پادشاهی مستبد نبوده است. این گرفتاری ما است که از تاريخ ایران‌باستان آگاهی نداريم و به‌سبب این ناآگاهی همه پادشاهان را فاجر و منفور مي‌پنداريم.»
دینانی افزود: «اصل حكمت متعلق به ايران و بخشي از هندوچين بوده و در غرب به هيچ وجه خبری از حكمت نبوده است و تنها شهر آتن از حكمت برخوردار بود.»
وي با انتقاد از برخی مورخان كه «ذوالقرنين» را همان «اسكندر» می‌دانند، گفت: «اسكندر، شخصی خونريز و سفاك بود. وی نقش تاریخی بارزی در تخريب حكمت و فلسفه‌ی ايران دارد. من بسيار تاسف می‌خورم از اينكه برخی مورخان دانسته یا نادانسته از وی به نيكویی ياد می‌‌كنند.»
ابراهیمی‌دینانی باتاكيد بر اينكه در هيچ يك از دیگر كشورهای اسلامی، يك فيلسوف هم‌تراز با «سهروردی» و «علامه‌طباطبایی» وجود ندارد، گفت: «واژه‌ی «نورالانوار» در کلام سهروردی همان «اهورامزدا» یا خدای معرفی شده در «نور»(:انغ‌رئوچنگهام) است. سهروردی در واشکافی واژه‌ی «نور»، نور حسی را مدنظر ندارد و اين عقل و ادراك است كه از آن تلقی نور می‌شود و نه تنها عقل، بلكه فراتر از آن خداوند نيز نور است. نور همان ظهور و حضور است كه در مقابل غيبت قرار دارد.»
وی با انتقاد از كسانی كه سهروردی را آتش‌پرست معرفی می‌كنند، گفت: «هر كس و حرارت خصلت نور است كه در كمال خود در آتش تجلی می‌كند. پس میل به آتش، میل به تجلی نور است.»
ابراهیمی‌دينانی با اشاره به اين سخن سهروردی كه «حكمت من از آنجایی آغاز می‌شود كه حكمت ابن‌سينا به پايان می‌رسد» گفت: «بر اساس همین سخن مشائی شمردن ابن‌سینا اشتباه بوده و ابن‌سينا در پایان زندگانی گرایش اشراقی پیدا کرده بود.»
دکتر غلامحسین ابراهیمی‌دينانی، اشراق‌پژوه نام‌آور ایرانی در پايان سخنان خود تصريح كرد: «نخستين كتاب مفصل در مورد سهروردی را بنده نوشته‌ام و اين جاي تاسف است كه پس از گذشت 8سده كتاب‌هایی كه در مورد سهروردی نوشته شده بسيار اندك است.»

در همین راستا بخوانید:
«دکتر ابراهیمی‌دینانی»: سهروردی یعنی هویت ایران‌زمین به زبان فلسفه