امرداد- تارنگار خبری زرتشتیان ایران

بیست و چهار سال از خاموشی هوخت گذشت
یادی از مجله «هوخت»

بوذرجمهر پرخیده : مجله هوخت پس از سی وپنج سال انتشار مرتب و بدون جا افتادگی، شوربختانه در آبان ماه 1363خورشیدی تعطیل شد.
شوند(:علت) لغو امتياز و در نيامدن اين مجله در آن دوره مشخص نيست. گویا در آمريكا بودن مدير مسوول و يا درگذشت دکتر رستم صرفه در آمریکا و نداشتن مدیر مسوول در ايران، یکی از شوند(:دلیل) های توقف انتشار هوخت بوده است.
نخستین شماره این مجله پردوام زرتشتی به صاحب امتیازی روانشاد دکتر رستم صرفه در فروردین ماه سال 1329خورشیدی منتشر شد. از نویسندگان شماره های سال نخست و بنیان گزاران این نشریه می توان از دکتر فرهنگ مهر، موبددکتر سهراب خدابخشی، فرنگیس شاهرخ(یگانگی) و روانشادان مهندس رستم پارکی، جان باخته اسفندیار دارابیان و پس از آن رستم شهزادی و تیمسار جهانگیر اوشیدری نام برد. به مدت طولانی روانشاد اردشیر جهانیان سردبیری آن را بر عهده داشت و تا آخرین روز انتشار این مسوولیت سنگین بر دوش این فرزانه ارجمند و فرهیخته فرهنگی بود. به راستی یادش گرامی باد که زحمت های بسیاری برای مسایل فرهنگی جامعه کشید و رنج های بسیار دید و به غیر از سردبیری هوخت، کارهای فرهنگی و سیاسی فراوانی هم انجام داد که درخور توجه است. امروزه ما ــ متاسفانه ــ با امکانات زیادی که داریم حتا یک دهم آن کارها را هم انجام نمی دهیم یا نمی توانیم انجام دهیم! 
روزهای آغاز آبان ماه یادآور انتشار آخرین شماره هوخت است و آبان امسال آغاز بیست وپنجمین سالی ست که این مجله ی ارزشمند جامعه ی زرتشتی خاموش شده است. و کسی از زرتشتیان از این نشریه با سابقه و پر آوازه در این مدت یادی نکرده است، به غیر از سرگذشتی که در شماره ی 27 سال دوازدهم مجله «وهومن» درباره آن به قلم آرش سرایی به چاپ رسیده است، سپاس نامه و یادبود دیگری از هوخت ندیدم و نشنیدم.
این نوشته به این انگیزه نگارش یافته که:
نخست - یادی کرده باشم از با سابقه ترین نشریه زرتشتی درسالگرد توقف انتشار آن، تا از یادها دور نگردد.
دوم - نگاه و توجه خوانندگان را به این مهم جلب نمایم که دوره ی مجله هوخت دارای مقالات و نوشته های پژوهشی، تاریخی، فرهنگی ودینی ارزشمندی بوده که هنوز هم تازه و قابل خواندن است و چه بسا کسانی به این مقالات نیاز دارند و دسترسی به آن نوشته ها برای شان دشوار است (چرا که البته دوره این مجله بسیار نایاب و تنها در چند کتابخانه یافت می شود) و یا برای پژوهش های شان خواستار این گونه نوشته ها هستند، ولی آن ها را نمی یابند و یا نمی شناسند.
اگر یک و یا چند نفراز زرتشتیان همت کنند و امکانات چاپ و انتشار این نوشته های ارزشمند و ماندگار را فراهم نمایند، به راستی به فرهنگ جامعه خود خدمت کرده اند. باید این مقالات و نوشته ها را طبقه بندی موضوعی کرد، و سپس ویرایش و آماده چاپ نمود. جالب است بدانید که روانشاد اردشیر جهانیان شماری از مقالات چاپ شده در هوخت، که به قلم خودش بود، را به صورت کتاب های کوچکی در همان زمان انتشار داد و کاش برای بقیه نویسندگان هم چنین کاری می شد.
سوم - پیشنهاد می شود برای دست اندرکاران «هوخت» که درگذشته اند، یادنامه ای هر چند کم برگ و کوتاه انتشار یابد و برای بزرگان و نویسندگانی که زنده اند، و در این نشریه کارکرده و یا خدمتی انجام داده اند، جشن بزرگداشتی برگزار وخاطرات شان منتشر شود، تا جوانان همکیش یاد بگیرند که چگونه باید به جامعه شان خدمت کنند.
چهارم- اهالی انجمن نشین را به فکر وادارم که در اندیشه نویسندگان و پژوهشگران و این گونه خدمت گزاران راستین فرهنگی جامعه باشند و کمی هم در این راه پول خرج کنند، گر چه اینان را  شاخه گلی کفایت می کند و خرج زیادی ندارند!
گزیده روز تارنما:
سرویس خواندنی ها خواندنی های تاریخ و فرهنگ ایران25
سرویس ادب و هنر- اولین نمایشگاه فروش آثار هنرمندان مجسمه ساز گشایش یافت