زبان دری زبان ویژه زرتشتیان است
بیایید از زبان مادری خود پاسداری کنیم

پروین شهزادی: دوم اسفندماه روز بزرگداشت زبان مادری بر همگان گرامی باد. به ویژه این روز بزرگ خجسته باد بر مادران و پدرانی که زبان دری- زبان مادری ما زرتشتیان - را حفظ و نگهداری کرده‌اند و به فرزندان ، نوه‌ها و نسل‌های بعد از خود آموخته‌اند و باعث پایداری و بقای این زبان شیرین و اصیل شده‌اند.
به نوشته‌ی خانم کتایون مزداپور زبان دری ما نزدیکی زیادی با زبان پارتی و زبان اوستایی دارد. زبان دری با داشتن لهجه‌های مختلف را می‌توان زبانی مستقل شمرد. چون این گویش با زبان فارسی کنونی تفاوت‌های زیادی دارد.
جای بسی خوشبختی و سرافرازی است که هنوز هم ساکنان یزد با همت و پشتکار خود از کودکی با فرزندان خود به زبان دری صحبت می‌کنند و کودکان هم در جواب با زبان مادری پاسخ می‌دهند و زبان فارسی زبان دوم آنان است که به راحتی آن‌را از رادیو و تلویزیون و محیط زندگی فرا می‌گیرند.
ولی با کمال تاسف زرتشتیان ساکن تهران و شهرهای بزرگ با اینکه پدر و مادر با زبان دری آشنا هستند و صحبت می‌کنند به کودکان ابتدا فارسی را می‌آموزند و متاسفانه به‌خاطر همین طرز فکر فرزندانشان کمتر علاقه‌مند به یادگیری و حرف زدن با این زبان اصیل مادری خود هستند. دلیل دیگر اینکه پدر و مادر به سبب اینکه بچه‌هایشان لهجه یزدی و زرتشتی نداشته باشند و همگان فکر کنند که تهران و تهرانی‌زاده اند به آنها این زبان شیرین و زیبا را نیاموختند. یا به سبب داشتن لهجه‌های مختلف زبان دری بین پدر و مادر و اختلاف نظر بین آنها در مورد اینکه کدام‌یک را بیاموزند ترجیح دادند که بچه‌هایشان اصلا دری گفت‌وگو نکنند و فارسی بشنوند و بگویند؛ خودشان نیز از آن پس فارسی حرف زدند. همین رفتار و بی توجهی باعث شد که در نسل جوان ما کمتر کسانی باشند که زبان دری را زیبا و روان صحبت کنند.
این موضوع را باید بدانیم که زبان دری زبان گویش و محاوره است و از قدیم هیچ کتیبه و نوشته و کتابی به زبان دری دجود ندارد پس برای فراگیری، بهتر است بشنویم و تکرار کنیم و با تکرار و تمرین و پشتکار به خوبی خواهیم توانست دری را خوب حرف بزنیم. در این راه بهتر است از به کار بردن کلمات فارسی و انگلیسی و عربی کمتر استفاده کنیم و همان کلمات قدیمی و اصیل را به کار ببریم.
همانطور که می‌دانیم شوربختانه زبان دری کرمانی رو به سوی فراموشی می‌رود و کمتر کسانی با این زبان صحبت می‌کنند. ولی خوشبختانه هوز هم علاقه‌مندانی هستند که در حال فراگیری زبان دری هستند. به نظر من چه زیباست که کودکان در خانه از پدرها و مادرها و بزرگترهای خود زبان دری را یاد بگیرند و گفت‌وگو با این زبان در خانه آغاز شود.
من نگران این موضوع هستم که اگر فرزندان و نسل جوان ما به زبان دری مادری خود حرف نزنند و آن‌را پاسداری نکنند به زودی این زبان شیرین نیز از بین خواهد رفت.
نسل‌های بعدی از شنیدن و گفت‌وگو با این زبان محروم خواهند شد چون دیگر کسی نیست که به آنها بیاموزد و زبان مادری و محکوم به نابودی خواهد شد.
بیایید از ارامنه و مسیحیان ایران درس بگیریم که در هر محل و هر کجا که باشند با زبان خود و با افتخار صحبت می‌کنند.
از شما عزیزانی که هنوز با زبان زیبای دری حرف می‌زنید و به آن آشنایی کامل دارید خواهش می‌کنم به خاطر پایداری و گسترش آن از کودکی به فرزندانتان زبان مادری را بیاموزید و فکر نکنید که به آن احتیاج ندارید. یادگیری زبان دری برای ما زرتشتیان لازم و مفید است و به کارمان خواهد آمد.
کسانی که علاقه‌مند به یادگیری زبان زیبای دری هستند نباید از اینکه دیگران به طرز صحبت آنان می‌خندند و خدای ناکرده دستشان می‌اندازند نگران باشند چون هر کسی زبان جدیدی را می‌آموزد حتا زبان انگلیسی را در اول ممکن است اشتباه بگوید یا جوری بیان کند که کامل نباشد. به هر حال زبان آموزی احتیاج به تمرین و تکرار زیاد دارد.
با تمرین و تکرار و پشتکار به زودی چنان صحبت خواهید کرد که دیگران به شما آفرین بگویند.