سرویس زرتشتیان- واج‌‌يشت اياسرم‌گاه همچون ديگر واج‌‌يشت‌ها، شلوغ بود

واج‌‌يشت اياسرم‌گاه همچون ديگر واج‌‌يشت‌ها، شلوغ بود

---

خبرنگار امرداد- ميترا دهموبد: هيچ‌كدام از «واج‌‌يشت‌ها» با ديگري متفاوت نيست، هميشه آواي موبدان است و همازوري و همراهي مردم. آتش آدريان است كه شعله مي‌كشد و مردمي كه همازور با موبدان، دست‌ها را برافراشته‌اند و دل به «مانتره» سپرده‌اند. هيچ‌كدام از واج‌‌يشت‌ها با ديگري متفاوت نيست اما نمي‌دانم چه نيرويي است كه كوچك و بزرگ را بامداد، زودهنگام، به هنگام دميدن آفتاب، به آدريان مي‌كشاند تا در اين همازوري با هم هم‌بهره شوند. نمي‌دانم اين چه نيرويي است كه كساني كه بارها و بارها در اين آيين شركت كرده‌اند، بازهم كله‌ي سحر، كفش و كلاه مي‌كنند و از جاي‌جاي تهران بزرگ خود را به آدريان مي‌رسانند.
امروز بازهم آيين واج‌‌يشت گهنبار در آدريان تهران برگزار شد و من كه فكر مي‌كردم، اين‌بار زود مي‌رسم، ساعت ٦ بامداد، همين‌كه در آدريان را باز كردم از انديشه‌ي خام و ناپخته‌ام، خنده‌ام گرفت. درون آدريان و حياط آدريان پر بود از همكيشاني كه زودتر از من، به پيشواز اين آيين ديني مذهبي هزاران‌ساله آمده‌بودند.
آواي اوستا همه‌جا را پر كرده‌بود.
نزديك به ده تن از موبدان درون آدريان اوستا مي‌خواندند. سكوت هم‌جا را فرا گرفته‌بود، رقص شعله‌هاي آتش بود و گرماي دست‌هاي برافراشته‌اي كه در اين فضا، آرامش يافته بود.
موبد مهربان فيروزگري و رامين شهزادي در اتاق كنار آتش بودند و يسنا مي‌خواندند. از نيمه‌ي شب يسناخواني را آغاز كرده‌بودند. موبد فيروزگري يسنا مي‌خواند و «هوم» مي‌كوبيد. تاس‌هاي(:كاسه‌هاي) كوچك و بزرگ مسي در كنارش بود، از يكي آب برمي‌داشت و بر ديگري هوم مي‌افزود.
موبدي ديگر، كنار آتش ورهرام بود و چوب بر آتش مي‌نهاد.
با همه‌ي آن‌چه كه گفتم و شايد تصور شلوغي و همهمه را در ذهن شما ايجاد كند، سكوت، آرامش و اوستا همه‌جا را فرا گرفته‌بود. پيش از پايان اوستا و پيش از خواندن اوستاي «برساد»، موبد، آفرينگاني از آتش و بوي خوش در دست، رو به سوي يك‌يك همكيشان، مي‌گرفت و به صداي بلند مي‌گفت: «همازوربيم»(همراه و هم‌‌پيوند باشيم) و مردم در پاسخ مي‌گفتند: «همازوربيم، همازور همااشو بيم»(در راستي و نيكي با هم، همازور و هم‌پيوند باشيم)
همه به پا خاستند، دست‌ها را برافراشتند و اوستاي برساد خواندند: به خوشنودي امروز به روز فيروز و فرخ روز اشتاد ايزد و ماه خجسته ماه مهر و گاه هاون... برساد.
اوستاي واج‌‌يشت، پايان يافت و همهمه‌‌ي مردم آغاز شد، همه به هم مي‌گفتند، گاه و گهنبار پشت و پناهتان باد و براي يكديگر آرزوي تندرستي مي‌كردند.
اوستاي واج‌‌يشت پايان يافت اما آيين ديگري در راه است كه از امروز به مدت ٥ روز ادامه دارد، زرتشتيان با برگزاري آيين واج‌‌يشت به پيشواز گهنبار اياسرم‌گاه رفتند.
گهنبار چهره‌ي اياسرم‌گاه از ٢٠مهرماه آغاز مي‌شود و تا ٢٥مهرماه ادامه دارد. موبدان با برگزاري آيين واج‌‌يشت، به پيشواز برگزاري گهنبار مي‌روند. از امروز در جاي جاي شهرهاي زرتشتي‌نشين، در اين خانه و در آن آدريان، در اين درمهر و در آن روستا، آيين گهنبارخواني برپاست.
گهنبار اياسرم‌گاه، سومين چهره‌ي گهنبار است. در كل ٦ چهره‌ي گهنبار داريم كه بر پايه‌ي باورهاي زرتشتي در هريك از اين چهره‌ها، اهورامزدا، چيزي را آفريده‌است. در چهره‌ي اياسرم‌گاه به باور زرتشتيان گياهان آفريده‌شده‌اند.
گهنبارها، آيين‌هايي هستند كه در آن، زرتشتيان به داد و دهش مي‌پردازند و بنابر عرف و آن‌چه از ديرباز رسم‌بوده‌است همه‌ي آن‌چه را كه از خوردني‌هاي آن فصل است، خيرات مي‌كنند. در اين دهش توانگر و ناتوان، همه در كنار هم‌اند و هيچ‌تفاوتي ندارند.
نمي‌دانم اين چه نيرويي است  كه من و تو را با وجودي كه در اين سال‌ها در گهنبارهاي بسياري شركت كرده‌ايم باز هم به آيين گهنبار مي‌كشاند. به راستي چه نيرويي؟

آيين واج‌يشت، موبد در حالي كه اوستا مي‌خواند، چوب و بوي خوش نيز بر آتش ورهرام مي‌گذاشت.

آيين واج‌يشت- موبد فيروزگري و رامين شهزادي در حال يسناخواني و كوبيدن هوم.

آيين واج‌يشت- موبدان همازور، با دست‌هاي برافراشته اوستا مي‌خواندند.

آيين واج‌يشت- همكيشان از جاي جاي تهران براي باشندگي در اين آيين، حضور به هم رسانده بودند.

موبد اردشير خورشيديان، فرنشين انجمن موبدان تهران، گفت: سپاسگزارم از اين‌همه همت و اين‌همه هماهنگي.
به باور خورشيديان، واژه به واژه‌ي كلام مانتره‌اي كه خوانده مي‌شود انرژي دارد و اين انرژي نهفته در اين كلام را هرچند نمي‌بينيم ولي آن چه ما را هر بار و هربار به اين مكان مي‌كشاند، همين انرژي است كه در مفهوم واژ‌ه‌ها نهفته است و زماني بيشتر از اين انرژي بهره خواهيم برد كه معني دقيق واژه‌ها را دريابيم.
به گفته‌ي خورشيديان، بايد به خود آييم و در راه گسترش‌ آرمان‌هاي(:اهداف) اشوزرتشت كه همانا گسترش راستي و فرشكرد(:تازه‌گردانيدن جهان) است، تلاش كنيم.