يك سال از درگذشت دكتر عبدالعظيم رضايي ميگذرد
ابر مرد تاريخنگار ايراني
سروشيار سروشپور: يك سال گذشت، بلي در ساعت ١٧ دوشنبه ١١تيرماه٨7 پدرتاريخ ايران تاريخنگاري زبردست، انديشمندي دانا و پژوهشگري توانا به نام استاد دكترعبدالعظيم رضايي دار فاني را وداع گفت و به جهان مينوي شتافت، روانش شاد و به روان شادش درود باد.
آن روانشاد در سال 1311 خورشيدي پس از مرگ پدرش در روستاي بيارك شهريار كرج زاده شد و در سال 1330 به خدمت فرهنگ در آمد و همراه با تدريس در دانشگاهها و آموزشگاهها به فراگيري دانش و پژوهش در تاريخ ايران و جهان و اديان جهان پرداخت. در سال 1327 درجهي دانشنامهي الهيات را از دانشگاه تهران گرفت و مدت 50 سال به تدريس و پژوهش سرگرم بود و اكنون 50 جلد كتاب و صدها مقاله از وي به جاي ماندهاست.
من در سال 1378 افتخار آشنايي با اين رادمرد مورخ را پيدا كردم و به انديشههاي بلند او پي بردم.
استاد دكتر رضايي از نظر ظاهري فردي بلندبالا، چهارشانه، شيكپوش و خوشلباس، ورزشكار و بسيار مرتب و منظم و آراسته بود و بيشتر وقتها عينك به چشم داشت.
و در باطن مردي بسيار وطنپرست بود و علاقهي بسياري به ايران عزيز و هموطنانش داشت. وي فردي بسيار سختكوش بود كه بينهايت به حرفهي نويسندگي و پژوهش در مورد تاريخ و اديان جهان پايبند بود و سعي مينمود در نوشتهها و گفتارش از زبان فارسي بهرهببرد و خود را پيرو مكتب شادروان استاد حكيم ابولقاسم فردوسي ميدانست و سفارش ميكرد كه ما چون ايراني هستيم و در اين كشور باستاني زندگي ميكنيم بايسته است به زبان ايراني و فارسي سخن بگوييم و از بهرهبردن واژههاي بيگانه دوري گزينيم.
استاد رضايي از تاريخ و تمدن باستاني ايران برخود ميباليد و در نوشتههايش هميشه خود را خدمتگزار ايران ميدانست.
يكي از با ارزشترين اثر به جاي مانده از وي و عظيمترين اثر به جاي مانده پيرامون تاريخ يران «گنجينهي تاريخ ايران» در 12 جلد به شرح زير است:
جلد نخست پيشداديان و كيانيان در 687 رويه
جلد دوم ايران وهمسايگان آن در 732 رويه
جلد سوم مادها در 663 رويه
جلد چهارم و پنجم هخامنشيان در 1187 رويه
جلد ششم اشكانيان 735 رويه
جلد هفتم و هشتم ساسانيان در 1092 رويه
جلد نهم و دهم ايران و اسلام 1511 رويه
جلد يازدهم غزنويان و سلجوقيان 907 رويه
جلد دوازدهم صفويان، افشاريان، زنديان و قاجار 1085 رويه
استاد دكتر عبدلعظيم رضايي افزون بر نزديك به 50 كتاب و صدها مقاله كه در زمان زندگانياش نوشتهبود نوشتههاي نيمهكارهي ديگري هم دارد كه درگذشت ناگهاني آن انوشهروان نگذاشت كه به آرزوهايش به طور كامل جامهي عمل بپوشاند.
كمبود اين مورخ زبردست و انديشمند بزرگ و پژوهشگر دانا و توانا و پدر تاريخ ايران را كاملا حس ميكنيم و اين كمبود را به خانوادهي محترمشان و دوستدارانش از صميم قلب تسليت گفته و براي روان آن روانشاد از درگاه اهورامزداي پاك خواستار آمرزش هستيم و به روان پاكش درود ميفرستيم. بهشت برين جايگاهش باد.

